İlk gün: Bebek alışık olduğu destekleri bulamaz. Ağlar, tepki verir, zorlanır. Ebeveyn de aynı anda çok zorlanır.
İkinci gün: Bebek yine ağlar ama çoğu zaman daha kısa sürer. Çünkü bir önceki gün ne olduğunu hatırlar. Yani bu bir öğrenmeden çok, bir beklenti kırılmasıdır.
Üçüncü gün: Bazı bebekler sessizleşir. Uykuya daha hızlı dalar gibi görünür. Gece uyanmaları azalır gibi olur.
Ve bu noktada “tamam, oldu” denir.
Ama burada çok kritik bir ayrım var:
Sessizleşmek her zaman uyum sağlamak demek değildir.
Bazı bebekler gerçekten yeni düzene uyum sağlar. Ama bazı bebekler pes eder.
Ve bu ikisi dışarıdan bakınca aynı gibi görünür.
Peki Neden Buna 3 Gün Deniyor?
Çünkü birçok yöntemde: – İlk gün en zor gün olur – İkinci gün biraz daha kısa sürer – Üçüncü gün belirgin bir davranış değişikliği görülür
Bu değişiklik, yöntemin “işe yaradığı” şeklinde yorumlanır.
Ama bu süre: – Her bebek için aynı değildir – Her mizaca uymaz – Her gelişim döneminde aynı sonucu vermez
Yani 3 gün bilimsel bir eşik değildir. Bu tamamen yöntemlerin pazarlama diliyle yerleşmiş bir süredir.
Ben Neden “3 Günde Uyku Eğitimi” Yaklaşımını Uygulamıyorum?
Çünkü ben uykuya bir hedef değil, bir süreç olarak bakıyorum.
Ve şunu defalarca gördüm:
Bazı bebekler 3 günde sessizleşiyor ama 1–2 hafta sonra gece uyanmaları geri geliyor.
Bazıları gündüz uykularında patlıyor. Bazıları daha huzursuz hale geliyor. Bazıları da bir süre sonra bambaşka bir yerde yeniden zorlanıyor.
Çünkü çoğu zaman yapılan şey şu oluyor: Bebeğin biyolojisi değişmeden, sadece davranışı bastırılmış oluyor.
Benim için mesele bebeğin ağlamayı bırakması değil. Mesele bebeğin gerçekten daha rahat uyuyabilmesi.
Ve bu da çoğu zaman şunları gerektiriyor:
– Uyanıklık sürelerinin gerçekten bebeğe uyumlu hale gelmesini – Gündüz uykularının geceyi desteklemesini – Uykuya geçiş sırasının netleşmesini – Desteklerin doğru sırayla ve bebeğin hazır olduğu hızda azalmasını
Bunlar 3 günde oturan şeyler değil.
Hızlı Sessizlik Kalıcı Düzen Demek Değil
Bence en büyük sorun şu:
Uyku eğitiminde başarı kriteri olarak sessizlik alınmış durumda.
Bebek ağlamıyorsa, “oldu” deniyor.
Ama ben şuna bakıyorum: – Bebek gerçekten daha huzurlu mu? – Gece uyanmaları neden azaldı? – Gündüz uykuları düzeldi mi? – Uykuya geçişler daha yumuşak mı?
Eğer bunlar değişmediyse, sadece davranışı bastırmış oluyoruz.
Ben Nasıl İlerliyorum?
Ben 3 gün, 5 gün, 7 gün diye süre vermiyorum.
Önce temeli düzeltiyorum. Bebeğin gün içindeki dengesini kuruyorum. Uykuya geçiş sırasını yapılandırıyorum. Destekleri bebeğin gerçekten hazır olduğu sırayla azaltıyorum.
Bazı bebekler 4–5 günde ciddi rahatlıyor. Bazıları 10–14 günde. Bazıları daha uzun sürede.
Ama şunu çok net söyleyebilirim:
Hızlı sessizlikten çok, kalıcı düzen hedefliyorum.