Tracy Hogg yaklaşımı, temelde EASY düzenine dayanır.
EASY şu sırayı ifade eder: Eat – Activity – Sleep – You time (Yemek – Uyanıklık – Uyku – Ebeveyn zamanı)
Yani sistem şunu söyler: Bebek beslenir → uyanık kalır → uykuya geçer → ebeveyne de kısa bir dinlenme alanı kalır.
Buna ek olarak: – Uyanıklık süreleri belli aralıklara göre planlanır – Gündüz uykuları belirli saatlerde yapılmaya çalışılır – Bebeğin uykusu “ezbere” bir düzene oturtulmaya çalışılır – Uykuya dalarken verilen desteklerin zamanla azaltılması hedeflenir
Bir de meşhur “pick up – put down” (al – yatır) tekniği vardır. Bebek ağladığında kucağa alınır, sakinleşince tekrar yatağa konur. Ama tamamen uyuyana kadar kucakta tutulmaz.
Amaç, bebeğin yatağında uykuya geçmeyi öğrenmesidir.
Neden Bu Kadar Çok Tercih Ediliyor?
Çünkü ailelere şunu veriyor:
– Net bir çerçeve – Saat saat bir düzen – “Doğruyu yapıyorum” hissi – Kontrol duygusu
Uykusuz bir anne için bu çok rahatlatıcıdır. Belirsizlikten çıkıp bir plana tutunmak iyi hissettirir.
Ve evet, bazı bebeklerde bu sistem gerçekten işe yarar.
Peki Ben Neden Tracy Hogg Yöntemini Birebir Uygulamıyorum?
Çünkü pratikte şunu defalarca gördüm:
Bu sistem, her bebeğe uymuyor.
Nedenlerini net net anlatayım.
1) Çok fazla “ezbere” ilerliyor
Bu yaklaşımda saatler ve aralıklar çok belirgin. Ama gerçek hayatta bebekler tabloya göre uyumuyor.
Bir bebeğin o günkü uyanıklık kapasitesi: – Bir gün daha uzun – Bir gün daha kısa olabiliyor.
Ama EASY düzeni bunu çok tolere etmiyor. Ve aileler “neden bizimki uymuyor?” stresine giriyor.
2) Bireysel mizacı yeterince hesaba katmıyor
Bazı bebekler temasla çok daha rahatlıyor. Bazıları daha yavaş geçişlere ihtiyaç duyuyor.
Ama pick up – put down gibi teknikler her mizaca uygun değil.
Bazı bebekler her yatırıldığında daha çok sinirleniyor. Ve süreç daha da zorlaşıyor.
3) Destek azaltma sırası her bebek için uygun değil
Bu sistemde destekler belli bir sırayla azaltılır. Ama gerçek hayatta her bebeğin buna hazır olduğu nokta farklı.
Bazı bebekler için emziği bırakmak kolaydır, bazıları için kucağı bırakmak.
Ama bu yöntem bunu çok esnek ele almıyor.
4) Aile üzerinde “kurala uymazsam bozulur” baskısı yaratıyor
Bu bence en büyük sorunlardan biri.
Aile bir gün saatleri tutturamazsa, bir gün sırayı bozarsa, hemen “her şey bozuldu” paniği yaşıyor.
Oysa uyku düzeni böyle kırılgan bir şey değil.
Ama bu yaklaşım aileyi çok katı bir çerçeveye sokabiliyor.
5) Günümüz bebek gerçekliğine çok uymuyor
Tracy Hogg bu sistemi yıllar önce geliştirdi. Bugün bildiğimiz şeyler çok daha fazla.
Artık şunu biliyoruz: – Her bebeğin sinir sistemi aynı hızda uyum sağlamıyor – Ezbere tablolar çoğu zaman çalışmıyor – Uyku, sadece davranış değil biyolojik bir süreç
Bu yüzden bu yaklaşımı bugünün bilgisiyle birebir uygulamak bana doğru gelmiyor.
Ben Bu Yaklaşımdan Hiç Mi Faydalanmıyorum?
Hayır.
EASY düzeninin mantığını önemsiyorum. Beslenme–uyanıklık–uyku sırasının netleşmesi çok kıymetli.
Ama ben bunu: – Saat değil, aralık bazlı – Tablo değil, sinyal bazlı – Ezbere değil, bebeğe göre
yorumluyorum.
Yani sistemi değil, mantığını alıyorum.